Adelbertusakker

Aan de rand van de duinen bij Egmond-Binnen ligt de Adelbertusakker.

Deze plaats is vernoemd naar de heilige Adelbert die in de Vroege Middeleeuwen als missionaris in dit gebied het geloof onder de heidenen kwam brengen. Na zijn dood werd hij begraven op de akker, alwaar de inheemse bevolking waarschijnlijk lang voor de komst van Adelbert de doden vereerde en misschien ook ter plekke begroef.


Op deze akker stond in de Vroege Middeleeuwen een houten kerkje. Meer dan twee eeuwen later had een non uit Hallum (dit is de naam van Egmond-Binnen in middeleeuwse tijden) een bijzondere droom. Het was eigenlijk een opdracht van hogerhand. Deze hield in dat Adelbert in de kapel van de abdij zou moeten worden herbegraven. En dit werd zo gedaan. Het graf van Adelbert werd geopend en de beenderen werden in processie naar de nieuwe verblijfplaats gebracht. Op de plek waar men had gegraven, ontsprong op wonderbaarlijke wijze een waterbron. En deze bron bleek geneeskrachtig te zijn. Adelbert heeft dus zelfs na zijn dood nog voor wonderen gezorgd.

De bron is nog steeds te bewonderen op de Adelbertusakker. Men zegt dat blinden en slechtzienden baat hebben bij het drinken van het water uit de Adelbertusput. Bezoekers kunnen op de akker op een bankje of op de met mergelstenen gerestaureerde muren van de tufstenen kerk zitten. De tufstenen kerk heeft ooit het houten kerkje vervangen en is lang geleden ten onder gegaan door toedoen van de Geuzen.

Vanaf deze akker wordt gewandeld naar de Adelbertabdij of het St.Liobaklooster. Zie hiervoor ook de routekaarten.

De handleiding voor de Adelbertusakker vind u hier.